vrijdag, 03 juni 2011 10:00

Op zondag 21 mei 2011 de klassieker "Vlammen in Vlaanderen".

 

Deze was opgezet door Johan namens de activiteitencommissie van de Endurasport fietsclub.

Er stonden 18 deelnemers op de lijst , maar ja, er bleven er op de dag van uitvoering slechts zo'n 11 fietsers over.

 

Ze vielen met bosjes af de week voor de tocht. Er kwamen er nog twee aangesukkeld zodat het deelnemersveld kwam te staan op 13 belangstellenden. En dan zijn er nog leden die niet begrijpen hoe het nu komt dat er zo weinig vrijwilligers zijn die iets willen organiseren.

Je moet wel heel erg flexibel zijn wil je b.v. toerorganisator willen worden en gelukkig is Johan dat.

De bekende afzeggingen worden meestal afgedaan door de opmerkingen :

"Het is te ver",

 "te veel kasseien",

 "als het regent kom ik niet",

 "als het waait kom ik niet"

enz., enz. 

Op de eerste positie staat echter onomstreden de opmerking "hoe laat zijn we thuis".

 

Enfin, het was zoals voorspelt schitterend weer, dus het vertrek kon plaatsvinden op een gelukkig normaal tijdstip voor de concertbezoekers de avond er voor.  Richting Oudenaarde, naar het wielermuseum. Na enige omleidingen kwamen we uiteindelijk aan in Oudenaarde, met prima parkeerplaatsen voor de viervoeters.

 

Besloten was door Johan om de oranje lus te fietsen van de Ronde van Vlaanderen, zo'n 92 km.

De start was enigzins chaotisch, we reden al snel verkeerd, m.a.w. we zaten aan de verkeerde kant van de snelweg. De bedoeling was om de bordjes te volgen, maar zoals Nederlanders dat in zich hebben, we gaan gewoon zelf beslissen hoe we gaan rijden. Na enige praatsessies verder werd besloten om toch weer maar terug te keren naar het beginpunt en dan wel gewoon de bordjes te volgen.

 

Zo moeilijk is dat toch niet. Het tempo was prima en voor een ieder goed hanteerbaar. Op deze manier geen berichten op het forum over de snelheid, ook eigenlijk wel saai. Het eerste gedeelte was goed fietsbaar over asfalt en de eerste beklimmingen kwamen al in zicht. Het is altijd even wennen om de juiste cadans te vinden en de juiste versnelling. Een ieder kwam echter uitmuntend boven en boven werd er trouw gewacht op een ieder zodat de teambuilding goed in het oog werd gehouden.

Er waren ook nogal wat kasseistroken, wat zoals altijd, verschillende meningen opleverde. Maar goed het schijnt cultuurerfgoed te zijn. Een paar steentjes en dan al deze benaming (cultuurerfgoed). Wat een flauwekul overigens, want als je over cultuurerfgoed praat denk je aan de Golden Earring, De Dijk, Groede, Breskens, Orbea enz.

 

De fietsen hielden het echter uitstekend, slechts één lekke band en om een geheim te ontrafelen, het was een Huiszoon fiets. Ondertussen waren we voor de tweede maal de bordjes uit het oog verloren. Helemaal niet erg denk je dan, fase twee treedt dan in werking, fase twee luidt:

"Op het gevoel fietsen".

Dus een keertje links en een keertje rechts fietsen en je komt er wel in ons fietsleven.

Helaas, allerlei discussies vonden plaats op allerlei kruispunten in het vredige Belgische landschap. Heel de administratie was in de war. Het Garmin systeem was niet meer raadpleegbaar, sommige leden kwamen nu te laat thuis, we gingen meer fietsen dan de beloofde 92 km. en het ergste van alles, de klokjes op de sturen waren nu in alle staten.

 

Ach, het is zo 31 juli 2011 en 25 september 2011, dan gaan we onder leiding van de dienstdoende wegkapitein gewoon op gevoel fietsen. Ondertussen begon de maag te knabbelen, dus op zoek naar een locatie. Na enig zoekwerk werd die gevonden en het was fabuleus. Een kelner/ober die wel zeer goedgemutst was, perfect. Ook het eten was formidabel. Een aanrader deze locatie en voor herhaling vatbaar.

De tocht ging verder en de kasseien kwamen steeds meer op onze weg te liggen. De beklimmingen waren kort maar wel zeer heftig, gootjes zijn nog nooit zo populair geweest. Uiteindelijk kwam de kerk van Oudenaarde weer in zicht, het peloton was nog steeds goed bij elkaar, dus en compliment dat we deze dag met een ieder rekening hebben gehouden en zo moet het ook !

Vanwege tijdgebrek ?, was er helaas geen ruimte meer tot een afsluiting (Dame Blanche) van deze memorabele dag.

 

De lof uitingen zijn zeer terecht voor Johan, alles was tot in de puntjes geregeld.

Voor herhaling vatbaar.

 

Fietsgroetend,

 

Ronnie.