Préparation Jeudi 9 juni 2011.

 

 

Na een hevig Alpenoffensief hadden we uiteindelijk toch nog zeven leden die bereid waren de hachelijk tocht naar Frankrijk aan te vangen. Zeven leden is 7 % van het ledenaantal, het vorig seizoen was dat 4 % dus toch weer een opwaardering. Minister Jan Kees de Jager zou blij zijn met deze groei. De samenkomst vond plaats in een louche zaak aan de weg Achter de Houttuinen. Zitting nemende tussen een paar inferieure merken kon het slagveld worden waargenomen waarin zich een zevental lieden bevonden die de zesdaagse wielertocht in Frankrijk zouden aanvangen.

Het beruchte zevental waren de navolgende leden :

Le Président = Adri Visser

Le Trésorier = Kristiaan Aarnoutse

Le Ancier = Piet Zoutewelle

Le Transporteur = Hans Kasse

Le Chancelier = John van de Kreke

Le Auteur = Ronnie Krocké

Le Philosophe = Louw Wielemaker

 

Verder waren er ook nog een aantal “halfzachte” leden die wel belangstelling hadden, maar niet de stap hadden durven wagen om ook in te schrijven. Maar goed, er komen nog meerdere jaren om deze foutieve gedachte recht te trekken.

Op deze avond werden de taken verdeeld, we vergaderen zonder agenda dus dat liep wel lekker soepel. De humor zat er gelijk goed in, dus dat bood veel perspectief voor de aanstaande week. Wel moest op deze avond gelijk streng worden opgetreden door Le Président, daar Le Transporteur lichtjes ging kopen bij Kruidvat voor € 3,75 i.v.m. het rijden door de tunnel. Le Président had ze namelijk in de aanbieding voor € 14,75. Maar goed we hadden de wagen van Le Transporteur nodig bij het vervoer, dus sanctiemaatregelen werden achterwege gelaten.

 

Verder werden er ook allerlei onzinnige zaken besproken zoals b.v. wie neemt de hagelslag mee, wie de pindakaas enz., wat een niveau. Maar goed dat zijn meer de taken voor de knechten en daarmee kunnen de kopmannen zich niet mee bemoeien.

We zouden vertrekken bij MacDonald, daarbij het minzaam lachje het vorig jaar van Le Mécanicien Ronald bij het vertrek niet te moeten ondervinden. Trouwens het minzaam lachje was ook dit seizoen wel op zijn plaats geweest gezien het feit wat voor merken de reis gingen.

Aanvangen te weten :

het onbekende merk Specialized,

het volksfietsmerk Giant,

nog een Huissoon fiets uit Goes

een ongeverfde Pro-Race.

 

 

 

Dimanche 26 juni 2011.

 

Het vertrek vond plaats bij MacDonald, er waren aanwezig zeven mannen en een vrouw. De vrouw was niet door ons in de groep aangemeld en het leek ons een schoonmaakster van MacDonald of een ronde uitzwaai miss te zijn. Het bleek later de vrouw te zijn van Le Philosophe. De fietsen werden op de fietskar gezet, waarbij het topmerk Orbea genoegen moest nemen dat andere onbekende merken hem de reis gingen vergezellen. Uiteindelijk konden we dan toch vertrekken, Le Président en Le Transporteur gingen rijden. Le Auteur had ook nog aangeboden om te rijden, had namelijk pas zijn rijbewijs gehaald. Maar helaas, de anderen beslisten anders.

  

We kwamen al gelijk te zitten op een achterstand op het tijdschema want Le Philosophe had zijn waardepapieren vergeten. Gelukkig is hij 35 jaar gelukkig getrouwd met die schoonmaakster, zodat deze vrouw ons bij de wereldstad Oost-Souburg voor de tweede maal als uitzwaai miss kon fungeren.

Onderweg werd het niveau er niet gelijk beter op, Le Président had schijnbaar naar de toespraak van Geert Wilders (PVV) geluisterd voor meer Nederlandse muziek op Radio 2. Allerlei gespuis passeerden de revue zoals Rob de Nijs, Jacques Herb, Vader Abraham, Johnnie Jordaan, Tante Leen met als hoogtepunt de wereldband De Puntenslijpers.

Gelukkig kwamen Barry, George, Rinus en Ceasar ook nog voorbij. Deze groep staat overigens op 26 november 2011 in de Zeelandhallen te Goes. Kaarten bij Le Auteur te bestellen. Verder begon Le Ancier ook nog te zeuren of het Ritthems dameskoor niet opgezet kon worden, de jonge Le Trésorier had het over hiphop en Le Philosophe had het over Freek de Jonge, die had namelijk onder zijn managersschap al eens opgetreden in Heinkenszand (nooit van gehoord).

Dat trouwens Le mécanicien Ronald het uit houdt in de zaak met hele dagen radio Hollandia in de oren. Wat Le Transporteur en Le Chancelier op hadden staan, geen idee, zo gezellig gezelschap leek mij dan ook niet, dus zal het op deze zondagmorgen wel Radio 4 zijn geweest.

         

De gesprekken waren vaak onzin, Le Ancier viel helemaal stil na de verpletterende mededeling deze week ontvangen dat Ritthem onder water wordt gezet, Le Ancier gaat nu waterfietsen.Wel een belangrijk punt was de afwezigheid van onze damesleden, ook deze ledsen zijn natuurlijk de volgende seizoenen van harte welkom : “Le premier nettoyer et frotter et faire la vaiselle. Alors paretre elle bienvenue”.

 

Eénmaal aangekomen in Bourg d’Oisans dacht deze vergrijzende club opgevangen te worden door Brigitte Bardot van de jaren zestig. Helaas er stond een monsieur voor ons klaar genaamd Bernard en we werden ondergebracht in huize Duprez.

Een prima locatie. De fietsen konden veilig worden opgeborgen, de fietskar kon zelfs in de garage.

  

De kamerindeling werd geregeld waarbij de kopmannen vanzelfsprekend niet op dezelfde kamer gingen liggen als de knechten. Na deze inkwartiering zijn we iets in het dorp wezen eten.

De stemming zat er gelijk al goed in.

 

 

 

Lundi 27 juni 2011.

 

Eerst het ontbijt, hetgeen altijd prima werd verzorgd door Le Ancien en Le Philosophe. Deze - ietwat al op leeftijd zijnde fietsers – gingen des morgens naar de bakker om de croissants en de overheerlijke chocoladekoeken, daarbij pratend dat het vroeger allemaal beter was.

Le Président stelde voor i.v.m. zijn kennis van het terrein vandaag te beginnen met de Col de LaBérarde. En het moet gezegd een prima klim om een week mee aan te vangen. Van alles wat.

 Het is toch altijd wat wennen om weer te moeten klimmen. Het ging echter een ieder goed af. Alleen Le Transporteur dacht dat je ook zonder te trappen vooruit kan komen. En omdat dat niet goed lukte ging hij provoceren, zitten op de grond. Na een ernstige toespraak van Le Auteur klauterde hij dan toch weer maar de fiets op. Alle gekheid op een stokje, we hebben als groep deze klim volbracht.

 

 Een mooie klim, goed wegdek, warm weer en een schitterend landschap. Boven aangekomen zijn we gelijk met de afdaling begonnen. Dat dacht u, eerst hebben we gerust bij een prima locatie bovenop de Col. Daarna de afdaling waarbij de afdeling Souburg/Ritthem (Le Ancier en Le Auteur) van dit aspect van de wielersport niet veel kaas van hadden gegeten. De teambuilding zat er al gelijk goed in. Wanneer we deze week met de gehele groep op pad gingen wachten we op afgesproken punten op elkaar en wanneer we gesplitst gingen fietsen, deze week was dat ook geen bezwaar.

 

Dus geen stof voor de sensatiejournalisten die kunnen smullen op het forum van Endura met allerlei verwensingen omtrent snelheden. Na de afdaling zijn enkelen terug gegaan naar het huisje om de eerste dag de revue te laten passeren. Enkele anderen zijn nog geweest naar de klim van de D’Ornon die 12 km. bedraagt. Een mooie klim met niet al te veel autoverkeer.

Daarna deze Col afgedaald richting het huisje. De anderen stonden daar al gelijk klaar om weer te gaan fietsen…………maar u raadt het al………..het was rust geblazen. Anderen gingen nog de klim aanvangen naar Villard Notre Dame maar deze was te gevaarlijk i.v.m. de aanwezige tunnels, het volgend seizoen gaan we deze tocht wel doen met een goede verlichting gekocht bij Kruidvat voor € 3,75.

 

Ondertussen had Le Chancelier al een prima maaltijd voorbereidt, namelijk Macaroni, de complimenten, wat heerlijk. Een Michelin ster op zijn plaats. Daarna nog een hele avond voor de boeg maar u raadt het al…………..rust houden. Le Auteur is nog wezen mountainbiken, kan je daar ook goed, wel veel stenen op de route.

De sfeer was in ieder geval prima op deze eerste dag, daar hadden we geen klagen over. Gewoon een ieder in zijn waarde laten.

De rest van de avond werd er tot ergernis van Le Auteur aan de keukentafel gepraat over : omslagpunt, verzuringspunt, hartslagmeter, hoogtemeters, stijgingspercentages, gemiddelde snelheden, enz., enz.

 

Deze knechten kunnen beter de avond benutten om te fietsen i.p.v. al die meters.

Dus voor het volgend seizoen in Frankrijk: Laat alle klokjes thuis, verlos u van alle commerciële praatjes en ga op het gevoel fietsen.

 

 

Mardi 28 juni 2011.

 

De taken werden deze week eerlijk verdeeld voor wat betreft de werkzaamheden in het huisje. Deze dag zouden we de Glandon en de Croix de la Fer bedwingen. Dat was een makje, al die profrenners die klagen, wat een onzin. De sportclub Endura heeft namelijk in vijf minuten zowel de Glandon als de Croix de la Fer betopt.

 

Eerst een handige warming-up naar Allemont en vervolgens aanvangen met de klim. Ook Le Transporteur toonde zich beter deze dag, hij had namelijk op de maandag net de rit volbracht binnen de tijdslimiet, anders had hij uit de koers worden genomen. En ach, een enkeltje Grenoble-Middelburg is ook nooit weg. Wat dat betreft is Le Auteur het wel eens met de grootste wielrenner ooit te weten Roger de Vlaeminck die ooit verklaarde dat een koers pas goed is wanneer er uitvallers zijn. Maar goed, Le Transporteur herstelde zich goed deze dag en op zijn werk op de Klarinetweg te Middelburg zitten ze nu ook niet direct op hem te wachten.

 

Wel petje af voor Le Ancier deze dag, neen, gezegd moet worden de gehele week. Wat een prestatie om op die leeftijd alle beklimmingen goed te volbrengen, éénmaal op gang was Le Ancier niet te houden. Een ieder binnen onze groep deze week hoopt op die leeftijd ook nog een dergelijke prestatie te volbrengen.

Nogmaals Chapeau voor Le Ancier in deze week !!!!!

 

De beklimming van beide bergen is nogal moeilijk, vooral in het begin van de klim, later vlak het iets meer af. Ondertussen was Le Célibataire te weten Le Trésorier helemaal het padje kwijt deze dag. Hij zwabberde het gehele wegdek over, daarbij ravijnen aan het trotseren. Le Trésorier zag namelijk allerlei blonde femmes langs zich heen fietsen en zijn ogen gingen steeds meer twinkelen. Het kopmanschap is Le Trésorier dan ook ontzegd na deze dag. En om nu te zeggen dat hij er sneller van ging fietsen, de adrenaline door het zien van deze blonde femmes sloeg in ieder geval niet over op zijn pedaaltred. Bewondering ook voor Le Chancelier die wel heel veel kilometers aflegde deze dag om fotomateriaal te verzamelen. Le Philosophe ging ook gestadig naar de top, terwijl Le Président ook in de Marmotte voorbereiding goed in orde was. We zijn dan ook alle zeven aangekomen op de top van de Glandon en de Croix de la Fer. Perfecte uitgezichten, vooral op de Croix de la Fer.

 

Na de onvermijdelijke foto’s zijn we begonnen met die onvermijdelijke afdaling, nadat de afdeling Ritthem/Souburg ook beneden was gearriveerd is de groep gesplitst. De ene groep ging terug naar de uitvalbasis (het huisje), de andere groep heeft nog een poging gewaagd de Col naar Villard Reculas te beklimmen. Wel grappig als lezer om te weten dat Le Auteur de klim van de Col naar Reculas heeft moeten afbreken wegens vermoeidheid, leuk om te weten !!!

In deze avond had onze Michelinster te weten Le Chancelier vrij van koken zodat we uit eten zijn gegaan. Nu tuimelde Le Célibataire te weten Le Trésorier helemaal omver met al die blonde femmes in la cuisine.

 

Overigens gaan alle kosten deze week gemaakt door onze groep op rekening van de Endurabegroting. De leden op de jaarvergadering in januari 2012 snappen toch niets van begrotingen en kunnen getypeerd worden als stemvee. En ach, die kascontrolecommissie stelt toch ook niets voor. Het fiets wel lekker moet Le Auteur vermelden, wanneer je totaal geen kosten moet betalen maar alles kan afwentelen op de andere leden.

 

Na terugkomst in het huisje praten over maatschappelijke ontwikkelingen, wereldproblemen enz. Dat dacht u, het ging deze avond over poeders, hersteldranken, gels, repen enz., enz.  

Dus voor het volgend seizoen in Frankrijk: Laat al die onzin thuis, gewoon lekker fietsen op water en snelle Jelles.

 

 

Mercredi 29 juni 2011.

 

In een fietsweek kunnen ook wel eens fietsproblemen zich voordoen. Dat viel gelukkig mee.

We hebben één lekke band gehad van het merk beginnend met een S., de tweede letter is een P., derde letter is een E., enz. De fiets was van Le Président schijnbaar een aanhanger van dit merk. Verder had Le Trésorier problemen met zijn ketting op de komende vrijdag. Al zijn blonde femmes gevoel had hij in kracht omgezet op zijn ketting, zodat deze het begaf. Gelukkig had Le Chancelier enige vorm van fietskennis zodat het probleem snel verholpen was. Tevens had Le Ancier last van een vastzittende ketting op de wespenfiets (Museeuw).

 

Maar voor de rest was het de gehele week overduidelijk : Wat een fiets die Orbea.

Vandaag dan de tocht naar Alpe d´Huez, we hadden in goed overleg afgesproken dat een ieder op zijn eigen kracht naar boven zou gaan. Wel een enorme drukke route, goed uitkijken dus met al die auto´s. Omdat allerlei kleinzonen aan allerlei opa´s gaan vragen op wat voor positie deze week zij zijn ge-eindigd hierbij de uitslag : Le Président – Le Transporteur – Le Philosophe – Le Auteur – Le Chancelier en Le Trésorier.

 

Le Auteur hoopt dan natuurlijk wel dat die opa’s vermelden dat ook knechten af en toe eens mogen winnen als geste van de kopmannen. Dus aan de bovengenoemde uitslag moet totaal geen waarde aan worden toegekend. Maar het belangrijkste is uiteraard dat een ieder goed is boven gekomen, chapeau voor een ieder, want het is toch altijd een hele klus deze col. Een ieder werd dan ook door de groep met applaus begroet boven.

U mist Le Ancier is de bovengenoemde uitslag, begrijpelijk had hij deze dag een rustdag genomen.

Le Philosophe heeft nog een trui gekocht boven op de top, terecht trots fiets hij nu door de Walcherense dreven.

 

Daarna begonnen aan de afdaling, maar u raadt het al…………….eerst weer die onvermijdelijke rust met de cola. Na de afdaling is de groep gesplist, de ene helft is gaan eten in Bourg d’Oisans, de onder druk staande kopmannen hebben nog gedeeltelijk de Col Sabot beklommen.

Ondertussen moet gesteld worden dat het een perfect weerbeeld te zien gaf de gehele week, totaal geen neerslag en weinig wind gelukkig.

Le Chancelier had op deze avond nasi klaargemaakt, een heerlijk gerecht.

Na het eten: De corveedienst deze was verdeeld over alle aanwezigen, Le Auteur ging altijd gaan mountainbiken en Le Président wist na een drietal dagen nog niet het bestek te vinden, dus het was echt eerlijk verdeeld.

 

In de avonduren ging het weer helemaal fout, de keuken tafel werd besmeurd met termen als Touchscreens, App’s, Mails, Twitteren, Hyves. Iemand pochte zelfs dat hij 27 mails had ontvangen deze dag.

Dus voor het volgend seizoen in Frankrijk: Laat al die onzin thuis, dus laptops en dergelijke attributen verbieden.

 

 

 

Jeudi 30 juni 2011.

 

Ondertussen kan worden vermeld dat de sfeer in de groep steeds beter werd. Heerlijk.

Ook weer niet te amicaal natuurlijk, een verschil tussen knechten en kopmannen zal altijd aanwezig moeten blijven wil een groep goed functioneren. Maar het was een schitterende groep deze week.

 

Op deze dag werd de groep in goed overleg gesplitst.  Le Auteur ging beklimmingen plegen en de anderen gingen “in het dalfietsen”. Terugkomend vernam Le Auteur dat deze “in het dalfietsers” maar liefst 90 minuten de pedalen hadden beroerd deze dag, de rest hebben ze,  u raadt het al………………..gerust. Wat een fietsweek. Le Auteur heeft enkele Franse vrienden in deze omgeving en deze vrienden heeft Le Auteur aangesproken.

 

Le Auteur heeft van deze Franse vrienden te horen gekregen dat gezien de vele rustmomenten deze “in het dalfietsers” het volgend seizoen folders kunnen gaan rondbrengen en reclamefolders. Met al die rustmomenten moet dat mogelijk zijn en het spekt de kas.

Na het fietsen in het dal heeft een ieder de Alpe D’Huez bezocht om de aldaar i.v.m. de Marmotte de beurs te bezoeken. Die beurs stelde niet veel voor, daarom bij deze de uitnodiging om op vrijdag 14 oktober 2011 naar de fietsbeurs te Utrecht te gaan. Overigens werd de top bereikt door een zestal leden met de auto en één lid met de fiets, Le Auteur zal niet vermelden in dit verslag i.v.m. de privacy wie er op de fiets was.

 

Le Président zou al met de Marmotte meedoen, terwijl Le Trésorier lang twijfelde, maar hij besloot uiteindelijk om maar niet mee te doen.

Le Auteur heeft eerst de Col naar Reculas beklommen en daarna de Col Sardennel, beiden gaven schitterende uitzichten op de dalen. De col Sardennel voerde naar de plaats Auris D’Ornon alwaar een flesje fruitsap € 3,50 koste, de week daarvoor was Le Auteur nog in de Col de Schellach te Middelburg waar hetzelfde flesje € 0,85 koste. Wat de anderen hebben gedaan tijdens de beklimming van de Col Sardennel is Le Auteur niet bekend, maar u raadt het al waarschijnlijk.

 

Dan waren er ook nog enkele grapjassen die tevreden waren over hun fietsgedrag deze week daarbij de spreuk vergetend die vermeld : “Wie tevreden is over zijn fietsinzet, heeft reden tot ontevredenheid over zijn  tevredenheid v.w.b. zijn fietsinzet”.

De enige teleurgestelde was Le Philosophe, hij had zijn naam niet bekwast zien staan op het asfalt tijdens de tocht naar Alpe D’Huez.

 

De heerlijke spaghetti van Le Chancelier ging er weer ouderwerts in. Het mountainbiken kwam ook steeds meer in zwang, Le Philosophe sloot zich aan op deze avond. Daarna weer de beruchte keukentafel, allerlei boeken kwamen te voorschijn omtrent de stijgingspercentages de volgende dag naar de Galibier. Allerlei doemdenkbeelden kwamen zuchtend naar boven, vooral qua stijgingspercentages. Allerlei sterke bekers koffie moesten geleegd worden om tot rust te komen

Dus voor het volgend seizoen in Frankrijk: Laat al die boeken en folders met stijgingspercentages thuis en ga gewoon onbevangen fietsen.

 

 

Vendredi 1 juli 2011.

 

Op deze dag voor velen DE beklimming naar de Galibier.

Le Président nam begrijpelijk deze dag rust i.v.m. de Marmotte. De anderen hadden in goed overleg afgesproken gezamenlijk in ieder geval de Col Lautaret te bereiken en daarna te bezien of zou worden aangevangen met de Galibier. Het ging perfect de beklimming naar Lautaret. Twee nadeeltjes, de enorme drukte zeker in het begin op de beklimming en de onverlichte tunnels. Dat laatste wordt het volgend seizoen verholpen, Le Auteur heeft een offerte gemaakt en het is aangenomen. Meestal is het namelijk een kwestie van een rood en groen draadje. Le Auteur zal het groen draadje links aansluiten en het rode draadje rechts en okidoki we hebben het volgend seizoen  licht. Ook naarmate de klim vorderde werd het verkeer minder.

 

Op de helft van de beklimming werd er even gerust bij een fenomenale locatie, wat een uitzicht op die gletsjer, een goed voorstel van Le Ancier. Leuk was het om te zien dat een ieder vergeleken met het begin van de week duidelijk vooruitgang had geboekt. De niveauverschillen (als dat al belangrijk is) waren duidelijk minder geworden.

 

Le Chancelier en Le Ancier voerden de boventoon, waarbij Le Chancelier ook nog eens de foto’s nam, voorwaar een prestatie al die extra kilometers. Le Transporteur was duidelijk niet meer in beeld voor de treinreis Grenobe-Middelburg, hij klom gewoon heel gelijkmatig door.

Alleen Le Philosophe was even het padje kwijt, hij dacht namelijk dat een bus die voorbij kwam rijden supporters voor hem bevatte. Even een nieuwsbericht voor Le Philosophe : Knechten hebben geen supporsclub. Gelukkig kon Le Trésoriere hem weer op het rechte pad brengen, op deze weg waren namelijk geen blonde femmes aanwezig.

Uiteindelijk kwamen we vrij ontspannen aan in Lautaret. Chapeau voor een ieder, een heerlijke groepsbeklimming achter de rug, met als doel dat een IEDER de top zou bereiken. Hierbij even een goed overleg. Le Auteur, Le Chancelier en Le Trésorier besloten door te rijden naar de top de Galibier om daar gelijk Livingstone de Enduravlag te planten. Een mooie beklimming, met een verschrikkelijke afdaling (ravijnen !).

 

Na de afdaling kwamen we weer aan in Lautaret waar de heren Le Ancier, Le Transporteur en Le Philosophe zich hadden vermaakt met ene Laura (ppff……), een blonde femme die bonen aan het snijden was. We hebben Le Cébilataire te weten Le Trésorier snel meegenomen, want anders had hij nog in Lautaret gezeten bij die bonensnijplukster genaamd Laura. We hadden helaas geen aanmeldingsformulier bij ons van de sportclub Endura.

 

De afdaling ging voorspoedig, afgezien van de ellendige tunnels. Bij de kruising aangekomen zijn Le Chancelier en Le Auteur nog naar Les Deux Alpes gegaan, een beklimming van een negental kilometers naar een verwerpelijk uit de grond gestampt skioord.

In de avonduren had onze Michelinster nu weer gezorgd voor bami. In de avonduren heerste er aan de keukentafel een uitbundige sfeer, heel erg begrijpelijk na zo’n dag, alleen knechten moeten beseffen dat ze nederig moeten blijven t.o.v. de kopmannen, dus niet al te familair graag.

 

 

Samedi 2 juli 2011.

 

Op deze dag de dag van de Marmotte. Le Président was de enige van onze groep die deze monsterlijke tocht durfde aan te vangen, voorwaar een prestatie. Hij had er goed voor getraind en er naar toegeleefd. Het was des morgens koud weer, zeven graden toen Le Président moest starten. Het had de goede beslissing genomen om lekker ontspannen te fietsen en te starten. Het bleek dat we een perfecte locatie hadden, moesten we het vorig seizoen nog om 05:00 uur op staan om de Marmotte te fietsen, nu kon je heerlijk om 07:00 uur op staan om om 08:00 uur aan te vangen met de tocht.

 

We hebben, zoals dat hoort, Le Président uitgezwaaid en succes toegeroepen. De anderen van de groep hebben eerst een aanvang genomen met de warming-up naar Allemont om vervolgens nog eens de Col d”Ornon te beklimmen en vervolgens de Col naar Reculas.

Na de warming-up en de beginmeters op de Col D’Ornon bleek toch dat de tocht naar de Galibier op de vrijdag zwaar was geweest. Le Ancier en Le Philosophe besloten terug te keren naar de uitvalbasis en aan de voet van de Alpe d’Huez Le Président te ondersteunen bij dienst voltooiing van de Marmotte.

 

Le Chancelier, Le Transporteur, Le Trésorier en Le Auteur zijn begonnen met de beklimming van de mooie Col. Onderweg nog een afslag gezien naar Oussel (7 km.), moeten we het volgend seizoen zeker doen. Helaas ging het op de top van de Col D’Ornon toch nog goed fout.

Le Transporteur, Le Chancelier en Le Trésorier hadden even hoogmoedswaanzin, zij gingen bij de uitspanning aldaar zitten op de strandstoelen, terwijl Le Auteur (kopman) op een houten bankje moest gaan zitten. Muiterij in de groep.

 

Na de afdaling ging Le Transporteur terug naar het huisje, terwijl de andere drie musketiers de laatste beklimming meepakten naar Villard Reculas. Ondertussen hadden Le Ancien en Le Philosophe onderaan de voet van Alpe d’Huez Le Président opgewacht om hem de laatste voedsels toe te dienen. Wel mooi natuurlijk, zijn hebben daar 2½ uur gestaan in de brandende zon. Klasse.

Nog van een grote klasse getuigde het feit dat Le Président de tocht heeft uitgereden.

 

Een felicitatie van de gehele groep is op zijn plaats !!!!!!!!!!!!

 

Na enige opruiming op de locatie zijn we nog wezen eten. Voor het eerst in deze weekhistorie hebben we een hamburger koud gemaakt, het smaakte heerlijk.

Nadien aan de keukentafel nog serieuze gesprekken over de vereniging met items zoals :

a)     Fuseren met andere Walcherense clubs;

b)    Notulen (aangepast) vermelden op de site;

c)     Inzetbaarheid van de leden;

d)    Opkomst van de leden;

e)     Bestuurfuncties;

f)     Kenbaar maken van de ledenlijst;

g)    Duidelijkheid toertochten.

 

 

Dimanche 3 juli 2011.

 

Het had nog weken mogen duren, elke dag fietsen, maar helaas de zondag 3 juli 2011 moesten we opbreken. Met een bewonderingswaardige inzet van een ieder werd het huisje schoongemaakt. Le Ancier had enorm veel belangstelling voor het overgebleven bier, slingerende fietsers in Ritthem daarom aanwezig de komende weken. We werden deze morgen nog wel even geconfronteerd met een dopingonderzoek, de zogenaamde where-abouts.

Maar men kan gerust zijn, de toetjes doen wonderen, ook in Frankrijk.

Bespiegelingen om het volgend seizoen zijn ook al gemaakt, zonder plannen immers geen toekomst.

·         Misschien kan b.v. Lieven zijn mountainbike afdeling activeren voor een week in de Alpen.

·         Misschien kunnen we eerst naar Franse les: “Le Ancien lirer”.

 

De terugreis verliep voorspoedig, alhoewel de gesprekken niet echt meer op gang kwamen, een ieder was immers bedroefd dat de week voorbij was.

 Namens Le Auteur een ieder dank voor de perfect verlopen week : VOOR HERHALING VATBAAR !!!!!

 

 

Tenslotte hierbij het programma voor 2012, het is maar dat u het weet:

 

Dag 1	Berade – D Órnon – Oulles
Dag 2	Vaujany – Recuklas
Dag 3	Alpe d’Huez – Sarrendel
Dag 4	Glandon – Croix de la Fer
Dag 5	Galibier – Lautaret – Les Deux Alpes
Dag 6	Allemont – Villard de Notre Dame

 

Au revoir, ook namens Laura,

 Le Auteur.