Op zondag 10 april 2011 was het weer zo ver, de tweede editie van de Endura-classic. Net zoals de eerste uitgave was het weer eens schitterend weer.

Wel een behoorlijk briesje maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken, integendeel, bij het fietsen door Zeeuwen hoort wind.

 De zaterdag 9 april 2011 was er door heel veel medewerkers/vrijwilligers al bijna een gehele dag besteedt aan het uitzetten c.q. ophangen van de routebordjes. Geen sinecure, vaak wordt immers onderschat wat voor werkzaamheden er niet allemaal gepleegd moeten worden vooraleer een toch daadwerkelijk kan aanvangen.

Daarbij b.v. denkend aan : Publicaties, uitpijling, regelen start-locatie, ontmanteling uitpijling, ontvangst deelnemers enz.

De route-bordjes die op 9 april 2011 waren opgehangen zijn op 10 april 2011 in alle vroegte door vrijwilligers na gefietst of er geen vandalisme was gepleegd.

Een juiste keuze, want het bleek inderdaad dat er enkele bordjes waren verdonkermaand. Vaak wordt dan weer de schuld gegeven aan de jeugd, een onjuiste veronderstelling, dit vandalisme is toch waarschijnlijk gepleegd door van die hang-ouderen. Deze categorie hang-ouderen is een categorie die een plaag zal betekenen in de toekomst voor sportgebeurtenissen in Nederland, zij zijn immers zo snel gekwetst door geluid. Terwijl doofheid toch een vorm van ouderdom is.

Na alle voorbereidingen was het op 10 april 2011 een drukte van belang, goed ingeschat overigens door de organisatie. Voldoende inschrijftafels aanwezig, zodat een snelle registratie mogelijk was. Ook een verbetering was het feit dat men als NTFU-lid geautomatiseerd kon inschrijven, zonder dus eerst allerlei onleesbare inschrijfformulieren te moeten inleveren. De opkomst was grandioos, een verdubbeling t.o.v. het vorig seizoen.

Dus van 150 deelnemers naar door de 300 deelnemers, een kwestie van een goede mond op mond reclame na de eerste editie.

Waar de organisatie echter de meeste complimenten voor kreeg was het uitzetten van de route. De route bordjes waren ruim voor de bochten aangebracht, terwijl ook na de bochten nog een bordje was aangebracht, zodat men er zich van kon vergewissen of men nog op de juiste koers zat. De hoge opkomst was ook te wijten aan het feit dat men uit verschillende afstanden kon kiezen, dus voor ieder wat wils. Het parcours zelve was grotendeels uitgezet over Walcheren. Daarin paste naadloos de rustlocatie, het Polderhuis te Westkapelle. Onder de zonneschijn een werkelijk prima locatie, democratische prijzen en gemotiveerde vrijwilligers. Ook over de omzet zal het Polderhuis niet hebben geklaagd deze dag. Nu we het toch over locaties hebben, ook de startlocatie van de voetbalclub MZVC verdiend alle lof door hun inzet.

Een startlocatie dat een uitmuntende parkeerlocatie laat zien, terwijl er ook ruimte is om de douchen.

Ook was het verheugend te constateren dat er ook veel belangstelling was van de andere fietsverenigingen en clubs op Walcheren en omstreken om deel te nemen.

Toch leuk om te zien dat middels de kledij men gelijk kan zien bij wat voor vereniging men behoort. Trouwens al die verschillende verenigingen op Walcheren is natuurlijk niet meer van deze tijd, gewoon fuseren is het beste wat de Walcherse fietssport kan overkomen in de toekomst.

Plezierig was het feit dat er geen valpartijen zijn geschiedt, in een periode dat verschillende kranteartikelen een minder plezierig beeld gaven te zien van de wielersport.

Meestal een kwestie van te onverstandig te willen rijden en boven de macht te gaan fietsen om toch vooral maar het groepje te kunnen blijven volgen.

Gewoon op het gevoel fietsen is het verstandigste en is dit met een mindere snelheid, geen probleem.

Ook aan deze toertocht kwam een einde, een fantastische dag met louter blijde gezichten.

We moeten natuurlijk als ENDURA-sportclub wel beseffen dat het een grandioos geslaagd evenement is geweest, dat mag best gesteld worden.

Wat de opkomst betreft wel het gegeven dat we geen betere dag hadden kunnen treffen, maar het gaat niet alleen om de kwantiteit, maar zeer zeker ook om de kwaliteit die we de ingeschreven renners kunnen bieden.

Tot slot : Chapeau voor de organisatie.