woensdag, 08 september 2010 20:16

Beste luitjes,

 

Ben weer terug van een weekje vakantie Lachen cq training Ik weet het niet in de Alpen, waarvan hier een kort verslag.

 

Vrijdagnacht 4.30 uur Boos met het gehele gezin in de auto met daarachter de caravan. Na een voorspoedige reis, doch enigszins vermoeid, om 16.40 uur aangekomen op de camping in Rochetallée, 7 km boven Bourg d' Oisans.

 

Zaterdag de eerste rit via de "softe" kant Geschrokken(je moet immers langzaam op gang komen) naar de top van de Alpe D-Huez, afdalen en daarna de zwoegend de Ornon op.

Zondag de stoute schoenen aangetrokken en vol goede moed Grijns begonnen aan de beklimming van de Croix de Fér Droevig Ik weet het niet. Over de Glandon afgedaald om vervolgens langs de andere kant weer de Croix de Fér op te gaan. Vooral dat laatste is een kl... klim. De benen volledig in de kramp en het zitvlak finaal open gereden. Oorzaak: te weinig aandacht voor de voeding en tweemaal achter elkaar dezelfde broek aan. Dat belooft nog wat voor de rest van de week Beschaamd Geschrokken.

 

Na een dag rust, met een nieuwe broek en de juiste voeding mee, begonnen aan de de route van de Marmotte. Eerst weer de Croix de Fér op(klim van bijna 30 km), afdalen via de Glandon naar St Michel de Maurienne, waarna al snel na ca 80 km de Télégraphe opdoemt. Van deze beklimming nog genoten, ondanks pijnlijk zitvlak. Na 12 km klimmen nog lekker fris, wat moed geeft voor de Galibier die na enkele kilometers al weer ligt te wachten, Hier denk ik nog in al mijn overmoed dat de Marmotte eigenlijk wel mee valt. Na Valloire zie ik een bordje Col du Galibier 17 km. De eerste 10 km gaat nog.

Dan komt de hamer zwaar neergedaald. Het probleem zit hem niet in de conditie(hartslag blijft keurig binnen de oranje marge (voor de kenners D3-zone), maar de benen willen niet meer.

Kilometer voor kilometer (10 á 12 %) rijdend in de sneeuw  en harde wind tegen,  boven gekomen. Hier een windbreker en armstukken aangetrokken en in de steen kou aan de lange afdaling naar Bourg d’Oisans.  Zelfs een dikke winterjas zou nog te koud zijn geweest. Verkleumd maar toch voldaan in warmere luchtlagen aangekomen waarna de reis verder gaat naar de camping. Alpe D-Huez bewaar ik voor morgen. 161 kilometer en 3804 hoogtemeters is genoeg voor vandaag.

Verbazingwekkend hoe goed de hersteldrank werkt. Naderhand geen greintje last van spieren of wat dan ook.

 

Woensdag op gemak de Alp D-Huez op (geheel in D2 zone !!).

 

Donderdag lekker mountainbiken  met de familie in de prachtige natuur die de Alpen biedt.

Vrijdag nog de La Berarde en Les Deux Alpe beklommen(en natuurlijk ook weer omlaag) en ter afsluiting zaterdag weer mountainbiken met de kinderen.

 

Al met al 559 km en 12.852 hoogtemeters.

 

En de conclusie: Als de vorm van de dag er is behoort een zilveren tijd tot de mogelijkheden. En als de vorm er niet is dan zien we wel hoe ver ik kom.

Om de moed er in te houden nog enkele foto’s van de top van de Calibier.

 

 

 

 

 

Gr.

 

Adri