Altijd goed om te constateren dat men ook anderen -dan de eigen leden - wil laten genieten van de wielersport.

Als startlocatie was gekozen het clubhuis van de zaterdagvoetbalclub MZVC uit M,iddelburg.

Een prima gelegen locatie wat zich onder meer uitte in een ruime pakeerplaats en ook makkelijk bereikbaar.

Het clubhuis van MZVC voldoet dan ook aan alle eisen om als inschrijvingsbureau te functioneren.

Daarbij kwam ook nog dat de de vrijwilligers van MZVC een goed gastheer waren, enthousiast en vriendelijk.

Ook was er sprake van democratische prijzen, er kon zelfs gedoucht worden voor wie dat wenste na afloop van de tocht.

De organisatie had alles keurig in orde.

De inschrijving was goed opgezet, voldoende manschappen om de belangstellenden te ontvangen en hun te verwijzen naar de inschrijvingstafels.

De datum zelf was goed gekozen, immers  in het prille seizoen is het ook altijd wel tof om te weten waar men als fietsliefhebber "staat" qua conditie en duurzaamheid.

De afstanden waaruit kon worden gekozen waren 60 km. en 110 km. dus voor een ieder wat wils.

De weersomstandigheden waren goed, wel redelijk veel wind, maar als nazaten van Jan Raas moeten Zeeuwen daar nooit over klagen.

Integendeel de wind is vriend voor Zeeuwen heeft dezelfde Jan Raas ooit eens gezegd.

Het aantal deelnemers dat zich liet inschrijven waren zo'n 140 deelnemers, een 50-tal voor de 60 km. en een 90-tal voor de 110 km.

Een goede keuze van de organisatie om ook te kiezen voor de 60 km.

Vooral pas begonnen wielrenners of die na de winterstop nog niet  voldoende "ontwaakt" waren konden toch ook kiezen voor een voor hun te behappen afstand.

Wel een minpunt was wel (maar daar had de organisatie part noch deel aan) was het het feit dat van andere wielerverenigingen de opkomst niet geweldig te noemen was.

Een vaak gehoorde kreet is dat er in Zeeland niet veel te doen valt op toergebied, dat is het slechts jammerlijk te constateren dat wanneer er wel iets wordt georganiseerd men het laat afweten.

De route zelf was goed doordacht gekozen.

Niet het binnen wielerkringen gekende tochtje van "Rondje Walcheren" werd van stal gehaald, maar de organisatie had gekozen voor de B-wegen in het "binnengebied" van Walcheren.

Een goede keuze, immers het al eerder genoemde "Rondje Walcheren" wordt gekenmerkt door een veelvoud van toeristische fietsers (vakantiegangers),.

Niets mis mee uiteraard (het zijn immers ook fietsers), maar ze werken vaak gevaarlijke situaties in de hand wanneer "grote" groepen hun moeten passeren.

Vaak werkt dat ook irritatie in de hand, dus een wijs besluit om de toeristische fietspaden te ontwijken.

Het binnengebied van Walcheren kent ook vele mooie wegen. Het enigste nadeel (als men daar al van mag spreken) is het feit dat men wanneer men kiest voor deze B-wegen even moet opletten om viervoeters die men moet passeren (paarden).

Dus rustig passeren is dan wel het advies.

Ook op de B-wegen weinig verkeer, hetgeen altijd al een pluspunt is, zeker ook vanwege het feit dat er nogal wat ruimte benodigd was i.v.m. het in de waaier rijden.

De meeste lof van de deelnemers ging echter uit naar de bewegwijzering, een groot compliment aan de organisatie, het werd steeds benadrukt dat dit perfect was.

Goed om te horen voor de organisatie, daar de meeste deelnemers dit toch het belangrijkste aspect vinden bij een toertocht.

Een pijl voor en na de bocht en aandachtsvestigingen van gevaarlijke oversteken.

De bordjes gingen ook nog eens op de perfecte hoogte en ze waren ook nog eens geplaatst ruimschoots voor de bochten.

Ook de bordjes zelf waren zeer duidelijk, terecht was dan ook gekozen voor een witte ondergrond met daarop een rode pijl.

Misschien wel een aandachtspunt voor de beheerders van wegen om bij plaatsing van de vele paaltjes (ter voorkoming van autoverkeer) deze paaltjes neer te zetten vervaardigd van buigzaam materiaal, dat maakt het nog een stuk vriendelijker.

De rustlocatie was in het Poldermuseum, een goede locatie met een vlotte bediening.

Kortom een tocht voor herhaling vatbaar in alle opzichten en de organisatie verdiend nu al in het eerste jaar een plaats in de A-categorie. 

Zelfs na afloop konden we op de TV op de finish nog kijken op de TV, zodat een ieder met een "Fabian Cancellara achtig" gevoel naar huis ging.

Volgend jaar zullen weer velen terugkomen naar deze tocht.

Ronnie Krocké